Fazy G

W fazie G1, która trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu godzin, zachodzi intensywna synteza makrocząsteczek (RNA, białek i in.), co zwiększa masę komórek. W tej fazie komórka podejmuje decyzję o podziale. Jeśli decyduje się na podział, to następuje aktywacja kinazy białkowej - CDK fazy S. Aktywacja polega na połączeniu kinazy z białkami - cyklinami fazy S. Inicjuje to syntezę DNA, czyli wejście komórki w fazę S. Faza ta trwa zazwyczaj 6-8 h, a jej wynikiem jest zwiększenie ilości DNA ludzkiej komórki somatycznej z 6 do 12 pg i wydłużenie łącznej długości cząsteczek DNA z ok. 1,8 do ok. 3,6 m. Istnieją też specjalne białka, które nie dopuszczają do ponownej syntezy DNA w tym samym cyklu komórkowym. W fazie G2 komórka pozostaje kilka godzin, po czym pod wpływem CDK fazy M (kompleksy cyklin fazy M i CDK), znanej także pod nazwą MPF (ang. M phase factor, czynnik fazy M), wchodzi w mitozę. Następuje stopniowa kondensacja chromatyny i wytwarzanie chromosomów mitotycznych. Otoczka jądrowa jest napinana przy udziale dyneiny i mikrotubuli, co powoduje jej pęknięcie i fragmentację. Istnieje także duża rodzina białek hamujących cykl komórkowy - białka CKI (ang. cyclin kinase inhibitors) oraz białko RB i białko p53. Aktywacja tych białek i hamowanie cyklu zachodzi zwłaszcza w komórkach uszkodzonych, a ich zmutowane i nieaktywne formy pojawiają się w komórkach nowotworów złośliwych. Szczególnie ważna jest mutacja genu dla białka p53, która występuje w 50% nowotworów i prowadzi do niekontrolowanych podziałów komórek.
laserowa korekcja koenzym Q10 psychoterapeuta warszawa